Rozpoznawanie miesiączki wrzekomej

Rozpoznawanie miesiączki wrzekomej przeprowadza się na podstawie drobno- widowego badania strzępków śluzówki macicy, uzyskanych przez wyłyżeczkowanie w ostatnich 2-3 dniach przed wystąpieniem krwawienia, uważanego za miesiączkowe i stwierdzenia w nich braku zmian czynnościowych, właściwych fazie wy- dziclniczej cyklu miesięcznego macicy. Strzępki te wykazują cechy przerostu, zwykle nadmiernego. Jedynie w odsetku przypadków, nie wyższym jak 15%, stwierdza się w ogóle brak oddziaływania śluzówki na hormony płciowe, a nawet zanik jej. W tym wypadku jednak badanie moczu (zbieranego przez dobę) wykaże w nim brak dostatecznej ilości czynnych estrogenów (mniej niż 15 jednostek szczurzych”), a jeszcze częściej brak prcgnandiolu (mniej jak 6 mg).

Pewne wskazówki, ułatwiające rozpoznanie miesiączki bezjajeczkowej uzyskać można również przez oznaczanie podstawowej ciepłoty ciała kobiety, mierzonej w prostnicy. Jest bowiem dziś rzeczą wiadomą, że w okresie czynności ciałka żółtego podstawowa ciepłota ciała kobiety wzrasta, a w okresie dojrzewania pęcherzyka Graafa stopniowo się obniża – przy czym obniżenie to osiąga swój punkt kulminacyjny bezpośrednio przed jajcczkowaniem. Różnica między ciepłotą ciała w okresie przed jajeczkowaniem i po jajeczkowaniu w okresie pełnego rozwoju ciałka żółtego wynosi przeciętnie 0,75°. Fakt ten może być wykazany przy dokładnym mierzeniu temperatury ciała w rozmaitych okresach cyklu miesięcznego. Obserwacje takie należałoby rozpocząć z chwilą pojawienia się miesiączki i prowadzić przez następne cztery tygodnie, bacząc na wyłączenie przypadkowych zaburzeń fizjologicznych, które mogłyby spowodować również nieznaczne podniesienie się ciepłoty ciała (katar nosa, przypadłości jelitowe itp.).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kategorie – medycyna